جزيره اينه ها
 قوقنوس جدايي

 

 

باز زير خوشه هاي روشن ماه شاپرك هاي احساسم پر گشودند
 
 تا واژه ها در كنار هم تجلي حضور تو باشند

 
و بهانه ي كوچ قا صدك هاي افكارم به سرزمين خاطراتت .
 
 سرزميني كه در تك تك تاروپودش تلا لوئي جز نام تو نيست

 
آري تاروپود پوسيده ي وجودم را با دستان پينه بسته
 
بر فراز نخل هاي تنهايي  زير فانوس چشمان نگاهت
 
با آهنگ زندگي سرشتم

 
ولي گويا قوقنوس جدايي بر سر در دل آشيانه كرده
 
تا تكه هاي نورس خسته ي وجودم  در آغوش باد

 
به پرواز در آيند

 

                                                                                                        عباس اميريان



نويسنده : اشيق | ۹ تير ۱۳۸۷ ساعت ۱۱:۲۲:۴۰ | آرشيو نظرات (12) | ادامه مطلب

[ ۱ ]